„Flexicurity” – co to jest?

„Flexicurity” to termin nieznany niejednokrotnie wielu z nas, który nie doczekał się jeszcze swego właściwego odpowiednika w języku polskim. Stanowi połączenie dwóch słów: flexibility (elastyczność) oraz security (bezpieczeństwo).

flexicurity = flexibility + security

 Ta kompilacja wyraża jednocześnie w najprostszy sposób głębię istoty idei „flexicurity”, jako próby godzenia elastyczności rynku pracy i jego bezpieczeństwa. Jest  zintegrowanym i kompleksowym podejściem do wyzwań stojących przed współczesnym rynkiem pracy, podejściem, którego celem jest z jednej strony uelastycznianie rynków pracy, organizacji pracy i stosunków pracy, z drugiej zwiększanie bezpieczeństwa zatrudnienia i bezpieczeństwa socjalnego, zwłaszcza osób o słabszej pozycji na rynku pracy i spoza niego.

Ideowo koncepcja „flexicurity” opiera się na twierdzeniu, że elastyczność i bezpieczeństwo nie powinny być postrzegane jako przeciwieństwa, ale mogą się wzajemnie wspierać i uzupełniać. Kluczową rolę we właściwym rozumieniu i ostatecznie powodzeniu koncepcji „flexicurity” odgrywa spojrzenie wykraczające poza partykularne interesy którejkolwiek ze stron rynku pracy i poszukiwanie rozwiązań zapewniających równowagę między nimi, przynoszących obopólne korzyści, czerpane zarówno z elastyczności jak i bezpieczeństwa. 

Komponenty „flexicurity”

Termin „flexicurity” stał się powszechny w debacie europejskiej na skutek licznych inicjatyw podejmowanych w celu upowszechniania i kształtowania europejskiego rynku pracy. Zagorzała dyskusja, prowadzona w ostatnim okresie doprowadziła do wyodrębnienia i wprowadzenia do dokumentów unijnych czterech zasadniczych elementów „flexicurity”, zwanych jej komponentami. To od sprzężonych działań podejmowanych we wszystkich z tych obszarów zależy powodzenie i ostateczny sukces polityki „flexicurity”.

 

1.     Elastyczne i przewidywalne porozumienia umowne

Istotą działań w tym obszarze jest wypracowanie równowagi między elastycznością a bezpieczeństwem za pomocą nowoczesnego prawa pracy, układów zbiorowych i nowoczesnej organizacji pracy.

2.     Kompleksowe strategie uczenia się przez całe życie (Lifelong Learnig – LLL)

Działania w tym obszarze, polegają na procesie ustawicznego pomnażania zasobów kapitału ludzkiego. Służą w ten sposób zwiększeniu poziomu adaptacyjności pracowników do zmian zachodzących na rynku pracy a jednocześnie sprzyjają samym przedsiębiorstwom oddziałując na ich pozycję konkurencyjną.

3.     Skuteczna aktywna polityka rynku pracy (Active Labour Market Policy –ALMP)

Aktywna polityka rynku pracy ukierunkowana jest na aktywizację i wsparcie osób, w szczególności bezrobotnych. Realizowana za pośrednictwem wielu narzędzi służyć ma zwiększeniu stopnia przystosowalności i zdolności do zatrudnienia a ostatecznie skracaniu okresów pozostawania poza zatrudnieniem.

4.     Nowoczesne systemy zabezpieczenia społecznego

Zgodne z duchem „flexicurity” działania w tym obszarze powinny się skupiać na odpowiednim wsparciu dochodów, sprzyjającym zatrudnieniu i mobilności na rynku pracy. Oznacza to, że same świadczenia socjalne choć warunkują sprawność  funkcjonowania rynku pracy, nie powinny na trwałe zastępować dochodów osiąganych z tytułu wykonywania pracy.

 Niektórzy autorzy wyodrębniają również 5-ty element „flexicurity” i choć nie jest on oficjalnie uznawany za jej komponent, znaczenie jego jest nie do przecenienia. Jest nim  produktywny dialog i partnerstwo społeczne.

 

Zachęcamy do przeczytania Folderu informacyjnego na temat idei „Flexicurity” pt. „Flexicurity krok po kroku”

 




Program Operacyjny Kapitał Ludzki